Paradijsvogelcoach

Categorieën

3-11-2019 door Karin Kleijn

‘Hij kende in de hele streek daar veel mensen – daarom ook hield hij van reizen. Als je reist maak je steeds nieuwe vrienden en hoef je niet dag in dag uit met ze op te trekken. Wanneer je steeds dezelfde mensen ziet (…) gaan die tenslotte deel uitmaken van je eigen leven. En omdat ze deel uitmaken van je leven, willen ze dat ook bijsturen. Als je niet wordt zoals zij willen dat je wordt, zijn ze boos. Want iedereen kan je precies vertellen hoe je moet leven. Terwijl ze zich geen raad weten met hun eigen leven.’

De regie over andermans leven
Dit citaat komt uit De Alchemist van Paulo Coelho. Ik las het vanmorgen en werd erdoor geïnspireerd. Want het is zo waar: mensen staan zo graag aan het roer van andermans leven. Terwijl ze zelf stuurloos zijn of er een zooitje van maken. En ook ik heb dat zeker gekend: de regie over mijn eigen leven kwijt en me intussen stevig bemoeien met het leven van anderen. In mijn ogen een geliefde strategie van veel mensen: houd je vooral bezig met de ander, dan hoef je niet met je eigen shit bezig te zijn. Zorg ervoor dat de ander zich binnen jouw kaders beweegt, dan voel jij je comfortabel (dat hoop je in ieder geval). De realiteit is natuurlijk altijd anders, dat hoef ik jou niet uit te leggen. Nu vind ik het wat rigoureus om dan maar te gaan reizen (hoewel ook heerlijk lijkt me), het verleggen van je focus is voldoende. Daar heb ik de afgelopen jaren keihard aan gewerkt: stoppen met anderen naar anderen te luisteren en ze soms zelfs verantwoordelijk te houden voor mijn shit. Ik pak mijn eigen verantwoordelijkheid voor mijn leven, op elk moment en in elk aspect.

Neem verantwoordelijkheid voor je eigen leven
Nu weet ik natuurlijk best dat het helemaal niet makkelijk is, de volledige verantwoordelijkheid voor je eigen leven nemen. Want dat houdt in dat je misschien wel keuzes moet maken die de mensen om je heen niet leuk vinden. Of dat je een andere afslag neemt en daardoor dierbare mensen kwijtraakt. Of dat je iets gaat doen wat je stiekem doodeng vindt. Allemaal dingen die ervoor zorgen dat je je liever door een ander laat vertellen hoe je leven eruit zou moeten zien. Dan heb je nog altijd de keuze of je dat accepteert of dat je ertegenin gaat. In beide gevallen hoef je nog steeds geen eigen verantwoordelijkheid te nemen (jaaa, ik weet het… dit is een doordenkertje).

Ingebakken mechanisme
Maar stel nu dat je het zat bent om anderen invloed te geven op hoe jij je leven leeft en je zelf het stuur (weer) in handen wil nemen. Hoe doe je dat dan? Als je gewend bent steeds te doen wat anderen vinden dan kan dat een diep ingebakken mechanisme zijn. Ik weet van mezelf dat ik altijd de neiging had om de mening van een ander voor te laten gaan op de mijne. Waardoor ik bijvoorbeeld een paar jaar geleden een niet passende coachopleiding ging doen. Dan kan het best een dingetje zijn om je automatische reactie los te laten.

Mijn ja/nee/misschien-kompas
Dat patroon heb ik doorbroken door steeds terug te gaan naar mijn gevoel. Want weet je, eigenlijk, diep in mijn hart, ergens diep verborgen… weet ik prima wat ik wil. In mij zit een heel zuiver ja/nee/misschien-kompas die mij feilloos verteld waar ik wel of niet mijn energie in mag investeren. Noem het mijn buikgevoel, mijn innerlijk weten, mijn vrouwelijke intuïtie. Feit is dat dat gevoel het nooit fout heeft. De kunst voor mij is dus vooral geweest om te leren weer naar mijn gevoel te luisteren. Elke keer weer af te dalen in mezelf, de fluistering te horen vanuit mijn buik. En dat keer op keer te volgen. Te leren vertrouwen op de goede afloop, ondanks alles wat mijn mind me vertelt over alle gevaren van mijn buikgevoel volgen.

Vertrouwen op mijn kompas
Mijn buikgevoel laat me nooit in de steek en wijst me altijd de goede weg. Na tijden van oefenen en soms met bibberende knieën iets anders doen dan wat me werd verteld, durf ik nu bijna blindelings te vertrouwen op mijn innerlijke kompas. En dat voelt heerlijk. Het enige waar ik nog over nadenk is over het hoe. Op welke manier doe ik iets, vertel ik iemand dat ik het anders ga doen of hoe zou ik het willen hebben. Dat is mijn weg door mijn leven and it feeeeels gooooood!