paradijsvogelcoach vrouw hoofd buik hart

Categorieën

20 oktober 2019 door Karin Kleijn

Op het moment dat ik dit schrijf ben ik een paar dagen op vakantie met mezelf. Even geen moeder, partner, hondenbaasje, ondernemer, collega, vriendin en al die andere rollen zijn maar gewoon doen wat mijn hart en buik me ingeven. En dat laatste is een uitdaging want mijn hoofd wil ook zeggenschap.

Mijn vakantie is ontstaan uit de behoefte om echt alleen te zijn. Niet werken, geen huishouden maar elke dag een volledig lege dag voor me. En dat op een plek midden in de natuur, waar ik de herfst om me heen kan voelen en waar ik wordt uitgenodigd om ook los te laten. Alles wat ik niet meer nodig heb mag van me afglijden. En ook dat vindt mijn mind maar lastig.

Je hoofd als schreeuwlelijk
Hoe meer ik loslaat en hoe meer rust er in mijzelf ontstaat, hoe meer ik ook merk wat een schreeuwer dat hoofd van mij eigenlijk is. Constant gaan er gedachten in rond, plannen, meningen en oordelen. Ook nu, met lege dagen voor me, is mijn hoofd full time bezig met invullen: vandaag ga ik dit doen, morgen ga ik dat doen. Allemaal vanuit de overtuiging dat ik zelfs op vakantie constant bezig moet zijn.

Je conditionering observeren
Eigenlijk vind ik het wel grappig (de meeste momenten) en observeer ik wat er allemaal omhoog komt. Het bijzondere is dat voor mij steeds duidelijker wordt hoeveel van die gedachten conditionering zijn. Vanuit alles wat ik in mijn leven heb meegemaakt en de betekenis die ik er op mijn eigen manier aan heb gegeven. En terwijl ik waarneem wat mijn hoofd me allemaal vertelt merk ik dat ik er steeds makkelijker afstand van doe en mijn aandacht verplaats naar mijn buik.

Vragen stellen aan je buik
Want mijn buik heeft een bijzonder talent: die weet namelijk exact wat goed is voor mij. Ik hoef maar een vraag te stellen en er komt antwoord. Het bijzondere daarbij is dat het antwoord toch wel erg vaak afwijkt van wat mijn hoofd me vertelt. Mijn hoofd heeft geen zin in helpen afwassen maar mijn buik vindt het heerlijk; mijn hoofd wil overal foto’s van, mijn buik voelt liever hoe de natuur langzaam maar zeker in winterslaap gaat. Mijn hoofd vindt dat ik mijn boek moet uitlezen terwijl mijn buik heel graag een tekening wil maken. Enzovoorts…

Voelen wat goed voor je is
Ik merk elke keer weer dat als ik contact maak met mijn buik en mijn keuzes baseer op wat ik daar voel dat ik er ontzettend blij van word. Simpelweg omdat ik dan mijn eigen flow en energie volg in plaats van te doen wat mijn geconditioneerde mind me vertelt. En nu, op de 4e dag van mijn vakantie voel ik hoe ik steeds dichter bij mezelf kom door steeds te voelen wat op elk moment oké is voor mij. En het grappige is dat dat dan weer wel precies het doel was van mijn mind: deze vakantie ‘moest’ ik dichter bij mezelf komen.

Hoe veel waarde hecht jij (nog) aan het geklets van je mind? Wil je dat met me delen door hieronder een reactie te plaatsen?

Ps: vind je het lastig om te communiceren via je buik en wil je graag eens kijken wat je daarbij tegenhoudt? Boek dan eens een hartsessie met mij. Dit is een online coaching van 30 minuten waarbij ik me op jou afstem en jouw blokkade / probleem voor jou zichtbaar maak. Daarna kijken we samen hoe je deze kunt transformeren. Aanmelden doe je hier. Om de energie stromend te houden vraag ik je voor deze hartsessie een bijdrage van €7,50.

Pps: geïnspireerd door mijn solo-vakantie heb ik ook een podcast opgenomen over hoe je in stilte heel dicht bij jezelf kunt komen. Je luistert ‘m hier.

Ppps: wil je meer inspiratie, tips en verhalen van mij ontvangen? Volg me dan op mijn pagina op facebook voor je (bijna) dagelijkse shot aan inspiratie.