26 mei 2019 door Karin Kleijn

‘Dat deel van jou vind ik niet leuk, Karin.’ Een zin van een vriendin, een paar weken geleden. We hadden een meningsverschil ergens over en ik gaf aan hoe ik erin stond. En dat vond mijn vriendin niet leuk. En ik haar reactie ook niet.

Zij was de eerste van 3 vriendinnen / kennissen met wie ik een aanvaring had de laatste weken. Dat lag deels aan hen, maar natuurlijk net zo goed aan mij. Ik heb er veel van geleerd en dat deel ik vandaag graag met je.

Het leven wat bij je past

Ik ben een die hard in persoonlijke ontwikkeling. Inmiddels voel ik het direct als er iets gebeurt wat niet goed voelt voor mij. Dat betekent trouwens niet dat ik er ook gelijk wat mee doe, want ik ben ook kampioen om dingen heen lopen als ze moeilijk voelen. Maar goed, mijn die hard instelling heeft me ver gebracht. Ik leef steeds meer het leven wat écht bij me past. Ik pas me steeds minder aan de normen van anderen of de maatschappij aan en doe steeds meer wat mij energie geeft.

Aanvoelen wat klopt

Wat anderen fijn zouden vinden of zouden willen dat ik deed was in het verleden erg belangrijk voor me. Ik deed veel om ervoor te zorgen dat zij zich goed voelden. Ik vroeg het ze niet, ik handelde gewoon. Uiteraard is dat in de loop der jaren een diep gewortelde gewoonte geworden waardoor je gewend bent automatisch te reageren zodra er iets gebeurt. Gedurende de afgelopen jaren heb ik echt moeten leren om afstand te nemen en weer op mijn eigen kompas te vertrouwen. Daardoor voel ik steeds beter wat klopt voor mij. Wat belangrijk is voor mij om te genieten van mijn leven en de dingen te doen die bij mij passen.

Ernaar handelen

De mening van anderen vind ik inmiddels niet zo belangrijk meer, waardoor het voor mij steeds makkelijker wordt om te voelen wat goed is voor mij. Ik weet in veel situaties gewoon, zonder er al teveel moeite voor te doen, wat ik zou willen. En dat doe ik over het algemeen ook and it feeeeels goood… Het is ontzettend fijn om op die manier je hart en je buik te volgen. Maar toch… soms trap ik nog in mijn eigen oude valkuil en laat ik dingen sudderen, te lang voortduren, slik ik ergernis in. Niks menselijks is mij vreemd zal ik maar zeggen…

Grenzen stellen

Ik bereikte een grens in de omgang met mijn vriendin en die sprak uit. Dat vond ze niet leuk, ze reageerde dus met ‘dat vind ik niet leuk aan jou, Karin’. En dat was voor mij een enorme eye-opener. Want weet je: ik vind dat je in relaties en vriendschappen helemaal jezelf moet kunnen zijn. En soms betekent het dat je je minder mooie kant naar buiten laat komen. En dan ben je een keer bitchy in plaats van de zachte vrouw met het grote hart. Dus bereikte ze nog een grens bij mij: als ik niet volledig mezelf kan zijn in de omgang met jou dan ben ik bereid daarvan de uiterste consequentie te aanvaarden. Wat voor mij het verbreken van de vriendschap geweest zou zijn.

Kwetsbaarheid

Grenzen stellen is kleur bekennen. Zodra jij een grens stelt naar een ander, laat je zien waar je zelf staat. Wat jij belangrijk vindt en welke consequenties jij aan gebeurtenissen verbindt. Mijn vriendin en ik hebben een heel goed gesprek gehad wat veel ophelderde en waardoor we zelfs nog meer naar elkaar zijn toegegroeid. Maar ik kan je wel vertellen dat het verdomd moeilijk was om dat gesprek aan te gaan. En al helemaal om dat in volledige eerlijkheid te voeren. Niks verstoppen, uitspreken wat je bezighoudt en wat je ervan vindt. Die kwetsbaarheid is doodeng. Want hoe belangrijk ik eerlijkheid ook vind, ik was mijn vriendin er niet graag door kwijtgeraakt. Maar uiteindelijk is deze weg de enige die je brengt naar het leven wat echt bij je past. Een leven waarin je doet wat bij jou hoort in plaats van wat je denkt dat anderen een succesvol leven vinden. Het vraagt alleen wel de moed om eerlijk te zijn, in de eerste plaats naar jezelf en daarna naar anderen.

Achteraf kwam het dus allemaal goed maar het was een pittige confrontatie met mezelf en met mijn vriendin. Heb jij dat ook wel eens meegemaakt? Hoe ben jij daarmee omgegaan? Hoe ga jij om met grenzen stellen en de kwetsbaarheid die daarbij hoort? Laat je het weten als reactie op dit blog?

Ps: voor het geval je je afvraagt hoe het met die 2 andere ‘gevallen’ is afgelopen: 1 goed, 1 einde verhaal. En die laatste is een grote opluchting.

Pps: op mijn facebookpagina deel ik dagelijks tips en inzichten met betrekking het creëren van een leven wat echt bij je past. Volg je mij al?