21 april 2019 door Karin Kleijn

Ik was geraakt deze week. De Notre Dame brandde af en collectief treurden we erom. Zoveel schoonheid die verloren is gegaan. En ik was verbaasd. Direct werd er gezegd: we bouwen haar weer op en nu nog mooier dan het was. Er kwam ook veel geld beschikbaar. Dat is op zich mooi want de herbouw zal niet goedkoop zijn. Maar ik zag ook iets anders wat ik vandaag graag met je deel. Wellicht schop ik voor jou tegen een heilig huisje maar dat zij dan zo.

Onder alle mooie voornemens voor herbouw voelde ik een andere emotie. Een collectieve angst, namelijk de angst voor verandering. De Notre Dame brandt af? Laten we haar snel herbouwen in de oude glorie. Het is immers een icoon, het hoort bij de wereld waarin we leven, het oude moet behouden blijven enzovoorts. En begrijp me niet verkeerd: ik zeg niet dat alle monumenten de sloopkogel verdienen hè. Maar deze brand maakte wel heel zichtbaar hoe graag we alles bij het oude houden.

Veel mensen houden hun leven het liefst klein en overzichtelijk.

Lekker voorspelbaar vanaf opstaan tot naar bed gaan. Hetzelfde eten, dezelfde programma’s op tv, dezelfde vrije tijdbesteding. En hé, ik weet dat het voor jou in mindere mate geldt, anders zou je dit blog niet lezen. Maar ik zeg wel bewust ‘in mindere mate’. Want zeg eens eerlijk: hoe makkelijk laat jij verandering toe in je leven? Houd je krampachtig vast aan wat je kent of durf je elke dag moeiteloos te transformeren naar een nieuwe versie van jezelf?

Weet je, ondanks dat jij denkt dat je vandaag dezelfde bent als gisteren, ben je toch anders.

Hoe graag je misschien ook wil dat er niks verandert, toch ben je na een nachtje slapen al helemaal anders. Fysiek gezien, maar ook mentaal en emotioneel. Fysiek vernieuwen er elke dag cellen, ontstaan er rimpels of word je gespierder. Mentaal en emotioneel hebben alledaagse (en de minder alledaagse) gebeurtenissen altijd invloed op je. Je leert van elke ervaring en je bent na die ervaring ervaren te hebben (volg je me nog?) niet meer dezelfde.

Groei en dus verandering is onvermijdelijk en voor 100% verbonden aan het leven. En je hoeft er niet eens moeite voor te doen.

Wat maakt dan dat we toch allemaal in meer of mindere mate angstig zijn voor verandering? Hoe kan het dat we soms liever een vervelende situatie laten voortduren dan dat we stappen ondernemen om die op te lossen? Of het nu ziek zijn, ruzie in je familie of een met de ellebogen werkende collega is. In mijn ogen is dat heel simpel: je weet wat je hebt maar je weet niet wat je krijgt. Ziek zijn kan als voordeel hebben dat je aandacht krijgt van mensen die het vervelend voor je vinden dat je ziek bent. Ruzie blijven maken met je neef kan het voordeel hebben dat je geen gesprek hoeft aan te gaan waarin je je kwetsbaar voelt omdat dan zichtbaar wordt hoe je in elkaar zit.

De onzekerheid over wat er komt als je verandert is groot en dus zijn we angstig.

Want wees eerlijk: je weet gewoon niet wat er allemaal kan gebeuren als je je ruzie gaat bijleggen. Het kan zomaar zijn dat jij dan aan het kortste eind trekt of dat je neef je keihard uitlacht. Of dat je als je besluit aan je gezondheid te werken je gezin ineens van je verwacht dat je dan ook de handen uit de mouwen steekt in het huishouden. En daar gaan we natuurlijk niet aan beginnen. Terwijl het natuurlijk ook heel anders kan uitpakken: je wordt weer gezond en kunt de winkel beginnen die je altijd al wilde. Of je neef en jij gaan samen op vakantie en je ontmoet je grote liefde in Timboektoe. Wie weet.

Natuurlijk gebruik ik nu simpele voorbeelden maar ik weet uit ervaring hoeveel angst verandering kan oproepen.

Het heeft mijzelf bijvoorbeeld een jaar of 4-5 gekost om de stap naar mijn scheiding te nemen. Met als hele mooie verandering dat ik nu samen ben met the love of my life. Ik had in die tijd ook een ontzettende k#t-baan. Een jaar na mijn scheiding hebben ze me gelukkig ontslagen wat voor mij een enorme bevrijding was. Met als mooi gevolg dat ik daarna terechtkwam bij een geweldige werkgever waar ik alle ruimte en waardering kreeg om wat moois neer te zetten. Het is geen makkelijke tijd geweest maar het heeft me veel gebracht op mijn levenspad. En natuurlijk gaat vanaf daar het avontuur van het leven gewoon door. Met nieuwe uitdagingen, dat dan weer wel…

Hoe zit dat bij jou? Welke uitdagingen heb jij op dit moment op je levenspad?

Ik ben heel benieuwd: heeft dit blog jou inzicht gegeven in hoe jij omgaat met de eeuwige verandering in het leven? Hoe snel merk je dat je weer iets mag transformeren en hoe lang loop jij daar over het algemeen omheen? Hoe bewust ben jij je ervan dat alles om je heen constant verandert? Of zit je in een fase waarin je stil lijkt te staan op je levenspad? Hik je tegen een blokkade aan? Ben je bang voor de consequenties van een beslissing waarvan je weet dat je die moet gaan nemen? Denk er eens over na, mediteer erop, schrijf het eens op. Het kan je zomaar een nieuw inzicht geven…

Enne… mocht je het gevoel hebben dat je daar wat ondersteuning bij kunt gebruiken… boek dan eens een gratis Hartsessie met mij. Deze sessie is een gratis intuïtieve coaching van 20 minuten. Ik stem me op jou af en leg de vinger op jouw zere plek. Vervolgens kijken we samen hoe je om kunt gaan met jouw probleem, frustratie of blokkade. Na deze sessie stroomt jouw energie, heb je nieuwe inzichten en ben je weer afgestemd op jezelf.De sessie is online dus je hoeft er niet voor van huis. Dus ben jij toe aan nieuwe inzichten en nieuwe energie? Aan het transformeren van stilstand of een nieuw verhaal? Meld je dan snel aan! Aanmelden doe je per mail (info@paradijsvogelcoach.nl).