paradijsvogelcoach groei verbeteren

Categorieën

14 oktober 2018 door Karin Kleijn

Daar zat ik dan. Ik liet de woorden langzaam tot me doordringen. Diep van binnen voelde ik heel langzaam een muntje in een gleufje vallen. Piepend en knarsend weliswaar, maar hij viel toch maar mooi. Zo had ik het nog nooit bekeken, wat een opluchting.

Ik praat je even bij. Ik zat bij de eerste trainingsdag van het jaarprogramma femmepower, een high performance programma voor vrouwelijke leiders. En onze trainer Martijn had net iets gezegd wat even de tijd nodig had om door te dringen.

‘Wat gebeurt er als jij jezelf niet ziet als een ‘ding’ wat verbeterd moet worden en je openstelt voor het idee dat het je natuur is om te groeien en te blijven groeien?’

Ik vind het een geweldige vraag. Voor mij is dit de kern van het probleem van heel veel mensen.

Constant het gevoel hebben niet goed genoeg te zijn, niet te voldoen of tekort te schieten. Je vindt jezelf stom, raar of dom. En dat doet pijn. Want het liefst lopen we allemaal de hele dag als blije eieren rond, nietwaar?

Maar we voelen ons heel vaak geen blij ei. Dus zal er wel iets mis zijn met de persoon die we zijn denken we.

Dat vraagt om verbetering, om gefikst te worden. Alsof we een auto zijn met een haperende motor, een lekke uitlaat en 4 wielen die allemaal de andere kant op staan. Iets wat mislukt is, niet werkt.

Eigenlijk schamen we ons er ook nog voor, dat we zo’n krakkemikkig autootje zijn. Dus gaan we aan de slag.

De monteur wordt ingeschakeld, die repareert van alles. Zelf sleutelen we af en toe vrolijk mee. We smeren de krassen weg en deuken de kleine ongelukjes uit. Vol trots showen we onze nieuwe ik. En ontdekken dat al die andere auto’s om ons heen nog steeds nieuwer, mooier en groter zijn. En hun motor loopt als een zonnetje. Shit. Nog steeds niet goed genoeg. Dus beginnen we weer van voren af aan met ons gesleutel en gepoets.

Zo kun je je hele leven bezig zijn. En natuurlijk word je een steeds mooiere auto, er verandert echt wel iets.

Maar vraag jezelf eens af: is het al die moeite echt waard? Elke keer voelen dat die andere auto beter is, dat nare, lege gevoel? Is het echt zo dat je als klein krakkemikkig autootje niet meetelt? Of zou het zo kunnen zijn dat je zelfs met jouw kleine pruttelende motortje al goed genoeg bent. Meer dan dat zelfs: perfect, heel.

Zou het zo kunnen zijn dat je meer bent zoals een boom? Je bent er gewoon.

Je ontstaat, wordt geboren uit een zaadje. Zonder moeite te hoeven doen groeit er uit dat zaadje een heel dun steeltje. En een nog dunner worteltje. Daarna komen er blaadjes en wordt het steeltje een stokje. Nog later een stam die zich vertakt. En overal aan die takken groeien blaadjes, bloemen en vruchten. Heb je wel eens gezien hoeveel een boom in 1 jaar kan groeien? Gewoon door er te zijn. Er zijn en gewoon groeien. Heel zijn leven lang.

Stel je dat eens voor. Denk eens aan een enorme boom en stel je de groei van die boom eens voor.

Hoe die ook ooit uit een zaadje is gegroeid. Denk je dat die boom zichzelf steeds verbeterd heeft? Welnee, hij is gewoon gegroeid. Natuurlijk hadden zijn omstandigheden invloed maar ondanks dat: gewoon onstuitbare groei. Prachtig toch? De boom verbetert niets aan zichzelf en groeit toch.

Vraag jezelf nu nog eens af: wil jij dat autootje zijn waaraan constant gesleuteld wordt?

Of toch liever die boom die er gewoon is en gewoon groeit. Ik heb mijn keuze wel gemaakt: voortaan ben ik de altijd groeiende boom. En mijn autootje? Die mag met pensioen onder de beschermende takken van de boom die ik ben.

Wat kies jij?

Ps: tips nodig om je autootje te parkeren onder de boom die je bent? Boek dan eens een gratis coachsessie van 30 minuten bij mij. Dan kijken we samen hoe we jouw auto kunnen inparkeren. Je boekt de sessie hier.